Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/5138 K.2016/9312

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: I)Sanık ...'in temyiz ve eski hale getirme talebine ilişkin olarak:

Sanığın 29/01/2016 tarihli dilekçesi ile kararın hakkındaki evden uzaklaştırma kararı nedeniyle kendisine ulaşmadığı, bu nedenle süresinde temyiz edemediğinden bahisle infazın durdurulması, eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunması üzerine dosyanın Yargıtay'a gönderilmesine karar verilmiş ise de, sanığın adres değişikliğini mahkemeye bildirmesi gerekmesi ve sanığın yokluğunda verilen kararın sanığın adres kayıt sisteminde kayıtlı son adresine usulüne uygun olarak 05/11/2015 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğatın yapıldığı anlaşılmakla;

geçerli bir nedene dayanmayan eski hale getirme istemi yerinde görülmediğinden ve 05/11/2015 tarihinde mernis adresine tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 29.01.2016 tarihinde temyiz eden sanık ...'in temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II)Sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelemesinde;

Oluşa, beraat eden sanıkların kendi içlerinde çelişki içeren savunmalarına, sanık ...'un belli parasal menfaatler elde ederek sanık ...'in eylemine suç işlenmesi sırasında yardımda bulunarak, suçtan elde edilen menfaatin sanık ...'e ulaşmasını sağlamasına, sanık ...'in ise kimliği tespit edilemeyen şahsa belli parasal menfaatler elde ederek, şahsın eylemine suç işlenmesi sırasında yardımda bulunarak, suçtan elde edilen menfaatin kimliği tespit edilemeyen şahsa ulaşmasını sağlamasına, tüm ve dosya içeriğine göre, eylemlere fail olarak iştirak eden her iki sanığın da mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde ayrı ayrı beraat kararı verilmesi