Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/5150 K.2018/8523

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanıklar müdafiinin temyiz istemi üzerine mahkemece mala zarar verme suçları yönünden cezaların miktar itibarıyla kesin olduğundan bahisle temyiz isteminin reddine dair ek kararı sanıklar müdafiine tebliğ edildiği halde ek kararın temyiz edilmediği, buna göre sanıklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarına yönelik kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dairemizce de benimsenen ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 26.03.2013 günlü, 2012/6-1232 Esas ve 2013/106 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, çalınan malın 3. kişiye satılması halinde.

5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinin uygulanabilmesi için hırsızlık suçunun failinin, sattığı yeri veya kişiyi söyleyerek çalınan malın, hırsızlık suçunun mağduruna iadesini sağlamasının tek başına yeterli olmadığı, failin bizzat pişmanlık göstererek, satın alan iyiniyetli ise; sattığı yeri veya kişiyi söyleyerek çalınan malın hırsızlık suçunun mağduruna iadesini sağlamasının yanında aynen geri verme veya tazmin suretiyle satın alanın zararını da gidermesi, kötüniyetliyse; satın alandan elde ettiği para veya sağladığı menfaati, kazanç müsaderesine konu edilmek üzere soruşturma makamlarına teslim etmesi gerekir.

Sanık ...’ın suça konu eşyaları sattıkları iş yerlerini göstermeleri üzerine, iş yerlerinin sahipleri olan sanıklar ... ve ...’nın suça konu eşyaları kolluk görevlilerine teslim etmeleriyle iadenin sağlandığı olayda, sanıkların suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ...’dan elde ettikleri parayı kazanç müsaderesine konu edilmek üzere soruşturma makamlarına teslim etmedikleri halde,

5237 sayılı TCK'nın 168. maddesiyle uygulama yapılması ile hırsızlık suçu yönünden sanıkların cezalarından 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi ile artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından; hak yoksunluklarına hükmedilirken yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde resen ve doğru olarak,

TCK'nın 53. maddesinin 1 ila 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden ve Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.