KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2016/5403 E., 2018/7385 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mayıs 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Gerekçeli kararda, suç tarihinin 05/09/2012 yerine 31/08/2012 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Sanığın çalışma arkadaşları olan tanıklar ... ile ...'nın beyanları ve düzenledikleri tutanaklardan sanığın 31/08/2012 ve 04/09/2012 tarihlerinde de çalışmakta olduğu müşteki şirkete ait işletmeden şişeli halde içki çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerine göre cezasında artırım yapılması gerektiği gözetilmeden hatalı biçimde bu madde hükmü uygulanmamış ise de; bu hususta aleyhe temyiz bulunmadığından bu eksiklik bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanığın Atatürk Havalimanı içerisinde bulunan çalışmakta olduğu kafeden hırsızlık eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında eylemin TCK'nın 142/1-(c) maddesinde düzenlenen ulaşım araçlarının kalkış ve varış yerinde meydana geldiği gözetilmeden yazılı şekilde TCK'nın 142/1-(b) maddesinden uygulama yapılmış ise de; her iki fırkada öngörülen cezalar aynı olduğundan ve netice ceza değişmeyeceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi belirlenirken hükmedilen netice ceza 1 yıl 8 ay hapis süresinden daha kısa olarak 1 yıl denetim süresi belirlenmek suretiyle TCK'nın 51/3. maddesine aykırı davranılması,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2016/5403, K. 2018/7385, 21 Mayıs 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama