Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/5469 K.2016/9745

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 10.07.2002 günü belirlenemeyen bir zaman diliminde yanında bir arkadaşı daha olduğu halde müştekilerin ikamet ettiği eve girerek çeşitli ziynet eşyalarını hırsızlaması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522. maddelerinde yazılı bulunan suçu oluşturduğu, aynı eylemin 5237 sayılı TCK'nın ise 142/1-b, 116/1, 119/1-c maddeleri kapsamında olduğu,

zamanaşımı hükümleri bakımından 5237 sayılı TCK'nın sanığın daha lehine bulunduğu anlaşılmakla, sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1, 119/1-c, 66/1-e, 67/4. maddelerindeki hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçları için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 10.07.2002 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,