Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/5546 K.2018/6560

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)26.01.2014 tarihli tutanak içeriğine göre, kamera görüntülerinden sanığın tespiti üzerine, şahsın yakalanmasına yönelik çalışmalara başlanıldığı, sanığın ikametine gidildiği, ikameti açan sanığın eşi 'ın eşinin evde olmadığını beyan etmesi üzerine sanığın gidebileceği yerlere bakılmaya başlandığı, bu esnada haber merkezinin görevlilere telefon marifeti ile sanığın eşi isimli şahsın sanığın ikamete geldiğini ve bir adet halı bırakarak ayrıldığını beyan ettiğini söylemesi üzerine yeniden sanığın ikametine gidilerek sanığın eşinin kendi rızası ile çalınan halıyı görevlilere soruşturma aşamasında teslim ettiğinin anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,