Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/556 K.2018/1903

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Tanık ..., suça sürüklenen çocuk ...'in teslim ettiği müştekilere ait hilti, testere ve spiralin teslim alınması olayına ilişkin görgüye dayalı bilgisi olan tek tanık olduğundan CMK’nın 210/1. maddesine aykırı olarak, olaya ilişkin beyanı alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

2-02/03/2013 tarihli “Tutanak” başlıklı belgenin düzenleyicisi olan kolluk görevlilerinin ayrıntılı olarak beyanlarının tespiti ile beyanların birbirine neden üstün tutuldukları tartışılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

3-Suça sürüklenen çocuğun müşteki ...'e ait inşaatın giriş katındaki kapısı bulunan ve kilitli olan odadan eşya çalması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-(b) maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden hatalı nitelendirme ile aynı yasanın 142/1-(e) maddesi uyarınca uygulama yapılması,

4-Suça sürüklenen çocuk, müşteki ...'a ait inşaattan müşteki ...'a ait inşaat malzemeleri ile birlikte inşaatta usta olarak çalışan müştekiler ... ve ...'a ait inşaatta kullanılan malzemeleri de çalması şeklindeki eylemde, suça sürüklenen çocuğun inşaattan çaldığı malzemelerin farklı kişilere ait olduğunu bildiğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde tartışılarak, sonucuna göre, eşyaların birden fazla kişiye ait olduğunun bilinebilecek durumda olması halinde eylemin her bir müştekiye karşı ayrı ayrı hırsızlık suçunu oluşturacağı, aksi halde suçun tek bir eylem olarak kabulü gerekeceğinin değerlendirilmemesi,

5-Kabule göre de, müştekiler ... ve ...'a ait testere, küçük spiral ve el matkabının, tanık ...'na suça sürüklenen çocuk tarafından soruşturma aşamasına rızaen verilmesi karşısında, kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediğinin müştekilerden sorulup sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,