Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/5570 K.2016/9898

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: I-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık ...'in, diğer sanık ... ile birlikte, müştekiye ait park halinde bulunan aracın sağ ön camını kırarak içeri girip, torpido gözündeki gizli bölmede bulunan, güvenlik amacıyla üretilmiş yedek anahtarı ele geçirerek, bu anahtar ile suça konu aracı çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 142/2-d maddesinde yazılı bulunan suça uyduğu,

gerekçeli kararda da sanıkların haksız şekilde ele geçirdikleri anahtar ile aracı çaldıklarının değerlendirildiği anlaşılmakla, sanık ... hakkında atılı hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, uygulama maddesinin TCK'nın 142/2-d maddesi yerine TCK'nın 142/2-d-h maddeleri olarak gösterilmiş olması ile 26.12.2015 olan suç tarihinin, CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı olarak gerekçeli karar başlığında 22.08.2015 olarak yanlış gösterilmiş olması mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası kabul edilmiş; bu yönde bozma talep eden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık ...'ın, diğer sanık ... ile birlikte, müştekiye ait park halinde bulunan aracın sağ ön camını kırarak içeri girip, torpido gözündeki gizli bölmede bulunan, güvenlik amacıyla üretilmiş yedek anahtarı ele geçirerek, bu anahtar ile suça konu aracı çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 142/2-d maddesinde yazılı bulunan suça uyduğu,

gerekçeli kararda da sanıkların haksız şekilde ele geçirdikleri anahtar ile aracı çaldıklarının değerlendirildiği anlaşılmakla, sanık ... hakkında atılı hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, uygulama maddesinin TCK'nın 142/2-d maddesi yerine TCK'nın 142/2-d-h maddeleri olarak gösterilmiş olması ile 26.12.2015 olan suç tarihinin, CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı olarak gerekçeli karar başlığında 22.08.2015 olarak yanlış gösterilmiş olması mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası kabul edilmiş; sanığın adli sicil kaydında yer alan İstanbul Anadolu 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/563 Esas 2014/462 Karar sayılı

28.11.2014 tarihinde kesinleşen 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkumiyete ilişkin ilamın TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınmasında yasaya aykırı her hangi bir yön bulunmadığı, sanığın, adı geçen ilam nedeniyle 1. kez mükerrir olduğu, kaldı ki bu hususun infaz aşamasında gözetileceği değerlendirilmekle, bu yönlerde bozma talep eden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Yasa'nın 108/4-5-6. maddesi gereğince, mükerrir sanık hakkında denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverilme kararını verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulandığı sırada infazı kısıtlayacak biçimde denetimli serbestlik süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında tekerrür uygulamasına ilişkin hüküm fıkrasından "1 yıl süre ile denetimli serbestlik uygulanmasına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

1-Sanıkların, müştekiye ait park halinde bulunan aracın sağ ön camını kırarak içeri girip, torpido gözündeki gizli bölmede bulunan, güvenlik amacıyla üretilmiş yedek anahtarı ele geçirerek, bu anahtar ile suça konu aracı çalması şeklinde gerçekleşen hırsızlık eylemlerinin, suç konusu aracın mülkiyetine yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, araçta meydana gelen zararlar nedeniyle ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden sanıkların, atılı suçtan mahkumiyetlerine dair hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-5275 sayılı Yasa'nın 108/4-5-6. maddesi gereğince, mükerrir sanık ... hakkında denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverilme kararını verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulandığı sırada infazı kısıtlayacak biçimde denetimli serbestlik süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

3-26.12.2015 olan suç tarihinin, CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı olarak gerekçeli karar başlığında 22.08.2015 olarak yanlış gösterilmiş olması,