Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/6355 K.2016/10386

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanıklar ..., ... ve ...'nın işyeri dokunulmazlığının ihlali ile sanıklar ... ve ...'nın mala zarar verme suçları ile sanık ...'nın hırsızlık suçu yönünden kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Sanıklar ..., ... ve ...'nın işyeri dokunulmazlığının ihlali ve sanıklar ... ve ...'nın mala zarar verme suçları ile ilgili açılmış bir dava ve temyiz incelemesine konu bir hüküm bulunmadığından katılan ... vekilinin ve sanık ...'nın hırsızlık suçu içinse, 29.01.2016 tarihinde tefhim edilen hükme karşı yasal süreden sonra 08.02.2016 tarihinde temyiz isteminde bulunan sanık ...'nın temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye kısmen aykırı olarak REDDİNE,

2-Sanıklar ... ve ...'un hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, uyulan bozmaya ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı olarak, suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama gideri olan vekalet ücretinden eşit olarak sorumlu tutulmaları yerine “sanıklardan alınarak katılana verilmesine” şeklinde vekalet ücretinin hangi yöntemle tahsil edileceğinin karar yerinde gösterilmemesi,

2-6183 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde belirlenen 20,00 TL’den az gerçekleşen yargılama masrafının, 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince devlet hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... müdafi, sanık ... ile katılan ... vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hüküm fıkrasından, “vekalet ücretinin ödenmesine ilişkin kısımdan “sanıklardan alınarak katılana verilmesine” ilişkin bölüm ile "yargılama giderlerine" ilişkin bölüm çıkarılarak yerlerine, “vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak alınıp katılana verilmesine ve "sanıkların ayrı ayrı payına düşen 18,00 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde belirlenen 20,00 TL’den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince devlet hazinesine yüklenmesine” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,