Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/6546 K.2018/13153

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1)Sanık ...’in katılan ...’e yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, mağdur ...’a yönelik hırsızlık ve mala zarar verme, sanık ...’nın katılanlar ... ve ...’a yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, müşteki ...’ya yönelik hırsızlık, mağdur ...’a yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali, mağdur ...’a yönelik hırsızlık ve sanık ...’in mağdur ...’a yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarına ilişkin kurulan hükümlerin temyiz incelemelerinde:

Sanık ...’nın mağdur ...’a ait suça konu eşyaları işyerinden alması karşısında, sanık hakkında işyeri dokunulmazlığı suçundan zamanaşımı süresinde mahallinde işlem yapılabileceği mümkün görülmüş, sanıklar ... ve ...’in mağdur ...’a yönelik işledikleri hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının, sanık ...’nın suçu 19.00 – 20.00 arasında işlediğine dair kısmi ikrarına göre, suç tarihindeki güneş batış saatinden bir saat sonrası olan 17.11’den sonra yani gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143. ve 116/4. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından,

hak yoksunluklarına hükmedilirken yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde resen ve doğru olarak, TCK'nın 53. maddesinin 1 ila 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden ve Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları da kapsam ve içerik itibariyle infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Sanık ...’in müşteki ...’ya yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçları ile mağdur ...’a yönelik işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan ve sanık ...’ın mağdur ...’a yönelik hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemelerinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; mağdur ...’a yönelik işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun sanık ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik işlediği işyeri dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin düzenlenen iddianamede 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c. maddesinin uygulanması istenmediği halde, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden anılan madde uygulanarak savunma hakkının kısıtlanması,

2)Sanık ...’in müşteki ...’ya karşı ve sanık ...’ın mağdur ...’a karşı atılı suçları işlemediklerine yönelik tüm aşamalardaki istikrarlı savunmaları, sanıkların ikametleriyle araçlarında müşteki veya mağdura ait herhangi bir suç eşyasının bulunmamış olması ve diğer sanık ...’nın atfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı başkaca bir delil bulunmamasına rağmen sanıkların beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

3)Sanık ...’ın adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğünün bulunmasına rağmen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. madde hükümlerinin uygulanmaması

4)Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik işlediği iddia olunan işyeri dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin düzenlenen düzenlenen iddianamede 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c. maddesinin uygulanması istenmediği halde, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden anılan madde uygulanarak savunma hakkının kısıtlanması,

5)Sanıklar hakkında; kasten işlemiş oldukları suçlar için hapis cezasıyla mahkûmiyetlerinin yasal sonucu olarak, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm oldukları hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması ve yine T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,