Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/6580 K.2018/9361

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

TCK'nın 61/1. maddesi uyarınca; suç konusunun önem ve değeri, sanığın kastının ağırlığı, güttüğü amaç ve saik dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşmak gerekirken, yazılı şekilde alt sınırdan ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından; uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına,

aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun uygulanmamasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek yanılgılı hüküm kurulmuş ise de; mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde resen ve doğru olarak,

TCK'nın 53. maddesinin 1 ila 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden ve hükümden sonra Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.