Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/6787 K.2018/8873

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-03.06.2014 tarih, 2013/13-203 Esas ve 2014/308 Karar sayılı Ceza Genel Kurulu Kararında da belirtildiği üzere, sanığın suça konu telefonu aldığı kişiyi tanımadığını belirttiği, şahsın kimlik ve eşkal bilgilerine ilişkin herhangi bir tarifte bulunamadığı, telefonu satın aldığını iddia ettiği kişiye ulaşabilmeyi sağlayacak açık ve kesin bir bilgi vermediği, satın almaya ilişkin bir belge ibraz edemediği,

suça konu telefonu 05/04/2014 veya 06/04/2014 günü, Uzunçarşı'ya giderken sokak içinde bulunan çınar ağacının altındaki seyyar olarak telefon alım-satımı yapan bir şahıstan aldığını ifade ettiği, 09.04.2014 tarihli tutanakta, sanığın savunmasında telefonunu satın aldığını beyan ettiği şahsın tüm aramalara rağmen bulunamadığı ve çevredeki esnaflardan sorulduğunda söz konusu yerde cep telefonu alıp satan kimsenin olmadığının belirtildiği olayda; sanığın suça konu telefonu satın aldığını belirttiği kişinin tüm aramalara rağmen bulunamaması,

sanığın telefonları satın aldığına ilişkin bir belge ibraz edememesi ve suça konu telefonun suç tarihinden kısa bir süre sonra sanıktan ele geçirilmesi ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.04.2014 tarih, 2013/13-136 Esas ve 2014/193 Karar ışığında, sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından ilgili Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunularak, kamu davalarının açılması halinde, her iki dosyanın birleştirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, suçun vasfında ve delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek,

sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de; 2-Sanığın, 06.11.2014 günlü oturumda, lehe hükümlerin uygulanması yönündeki isteminin 5237 sayılı TCK’nın 50/1, maddesini de kapsamasına karşın, bu yönde olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

3-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasa'nın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanığın adli sicil kaydına göre, önceki suçlarının içinde tekerrüre esas alınabilecek en ağır mahkumiyetin Hatay 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11/03/2014 kesinleşme tarihli, 2013/631 Esas ve 2014/50 Karar sayılı ilamına konu, tekerrür hükümlerinin uygulandığı,

nitelikli hırsızlık suçundan hükmedilen 4 yıl hapis cezası olduğu ve bu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, daha az cezaları içeren Hatay 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/835 Esas ve 2008/121 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması; ayrıca tekerrüre esas alınan ilamda birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, hangi suçtan verilen cezanın tekerrüre esas alındığının karar yerinde gösterilmemesi,