KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2016/6906 E., 2018/2399 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Katılan ... aşamalarda alınan beyanında, cep telefonunu dolabına kilitlediğini belirttiği, ... Lisesi Müdürlüğü'nün 06.03.2013 tarihli yazısı uyarınca katılan ile birlikte aynı okulda okuyan suça sürüklenen çocuğun okulda kullandığı 38 nolu dolabın yedek anahtarını olay günü arkadaşına teslim ettiği ve bu anahtarın katılanın kullandığı 33 nolu dolabın kilidini açabildiğinin tespit edildiğinin belirtilmesi karşısında suça sürüklenen çocuğun TCK'nın 142/2-d maddesi uyarınca cezalandırılması yerine yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,
2-18.11.2014 tarihli celsede alınan beyanlarında suça sürüklenen çocuğun cep telefonunun bedeli olarak 300,00 TL ödemeyi kabul ettiğini belirttiği, katılanın ise telefonun değeri olarak 500,00 TL talep ettiği olayda öncelikle suça sürüklenen çocuğun çaldığı telefonun 2. el değeri de araştırıldıktan ve suça sürüklenen çocuğun ödemeyi kabul ettiği para mahkeme veznesine depo ettirildikten sonra suça sürüklenen çocuğun ödemeyi teklif ettiği paranın telefonun değerini karşıladığı taktirde hakkında TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması, karşılamadığı taktirde suça sürüklenen çocuğun kısmi ödemede bulunması nedeni ile suça sürüklenen çocuğun etkin pişmanlıktan yararlanmasını kabul edip etmediği katılana sorulup sonucuna göre TCK'nın 168/2-4 maddesinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2016/6906, K. 2018/2399, 28 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama