Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/6908 K.2016/9508

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27/11/2010 gün 2011/274-300, 06/12/2008 gün 144-234, 23/09/1974 gün 224-408 ve 16/04/1973 gün 213-345 sayılı kararlarında açıkça vurgulandığı üzere temyiz süresinin geçirilmesinden sonra eski hale getirme başvurularını değerlendirme yetkisinin Yargıtay'da olduğu belirtilmiştir.

Somut olayımıza gelince, sanığın yokluğunda verilen karar savunmasının alındığı sırada bildirdiği adrese tebliğ için gönderildiği, adresten taşınması nedeniyle bila ikmal iade gelince adres kayıt sisteminde kayıtlı olan adresine 01.06.2012 tarihinde Tebligat Yasası'nın 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, sanık müdafi 06.06.2013 tarihli dilekçesi ile tebligatın usulüz yapıldığını, bu nedenle infazın durdurulmasını ve temyiz dilekçesinin kabul edilmesini talep ettiği, mahkemece 07.06.2013 tarihli ek karar ile gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği belirtilerek taleplerin reddine karar verildiği,

sanık müdafiinin 26.06.2016 tarihli dilekçesi ile aynı gerekçelerle bu karara da itiraz ettiği olayda, anılan Ceza Genel Kurul Kararları ışığında ve 5271 sayılı CMK'nın 42. maddesi uyarınca eski hale getirme istemi konusunda karar verme görevi, bu istemle birlikte temyiz itirazı da yapılmış olduğundan Yargıtay’a ait olduğu gözetilerek, ifnazın durdurulması ve temyiz taleplerinin reddine ilişkin ...

Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.06.2013 tarihli ek kararının yok hükmünde olduğunu kabul edilerek yapılan incelemede,