Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/7375 K.2018/8880

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihi itibarıyla sanık hakkında lehe hüküm içeren 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinin uygulanması gerektiği halde, suç tarihinde yürürlükte olmayan 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 6545 sayılı Yasa ile değişiklik yapılan ve Kanunda bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesi ile uygulama yapılması,

Kabule göre de;

2-Suç tarihinden sonra 6545 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle yürürlüğe giren ve 5237 sayılı TCK'nın 142/2. maddesinin (h) bendinde düzenlenen suçtan ötürü verilecek cezanın, TCK'nın 142/2. maddesinin son fıkrasına göre ''beş yıldan, on yıla'' kadar olabileceği; somut olayda ise yerel mahkemece sanık hakkında TCK'nın 142/2. maddesinin (h) bendine göre temel cezanın ''üç yıl'' olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

3-Suç tarihi olan 26.06.2014 tarihinde suçun işlendiği Ankara ili Yenimahalle ilçesinde yaz saati uygulaması ile birlikte güneşin saat 20.26'da battığı, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca saat 21.26'dan sonrasının gece vakti olduğu, 03.07.2014 tarihli CD izleme tutanağına göre suçun saat 18.20 ile saat 19.35 aralığında işlendiği, sanığın soruşturma aşamasındaki beyanına göre, atılı suçları saat 21.00;

kovuşturma aşamasındaki beyanına göre ise saat 21.30 ile saat 22.00 aralığında işlediğini belirttiği, buna göre, olay anını gösteren kamera kaydındaki saat ile güncel saatin birbiriyle uyumlu olup olmadığının tereddüte yer bırakmayacak şekilde bilirkişiye tespit ettirilerek, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 143 ve 116/4. maddelerinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması,

4-27/06/2014 tarihli müracaat ve görgü tespit tutanağında "İşyeri depo kapağının zorlanıp açılarak içeri girildiği, deponun pimapen kapısının zorlanmış olduğunun" belirtildiği, 27/06/2014 tarihli olay yeri inceleme raporunda da "Atölye kısmındaki depo PVC kapısının zorlanmış olduğunun" tespit edildiği, her iki tutanakta da zorlama nedeniyle zarar meydana geldiğinden bahsedilmediği, müştekinin 24/07/2014 tarihli duruşmadaki beyanında da, iş yerine girilip çıkılırken herhangi bir eşyaya zarar verilmediğini ifade ettiği, sanığın mala zarar verme suçunu işlediğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilmeden sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi,

5-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,