Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/738 K.2016/2934

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın kapıları kilitlenerek parkedilmiş araçtan oto teybi çalması biçimindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-e maddesi gereğince uygulama yapılması, her iki fıkradaki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından,

sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, olay yeri inceleme birimi tarafından hazırlanan raporda mağdura ait otomobilin kapılarında zorlama izinin mevcut olduğunun, görgü tespit tutanağında ise zorlama izi ve iki yerde zedelenme bulunduğunun belirtildiği,

hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla kapıya zarar verildiği anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiş ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında aynı maddenin birinci, ikinci ve dördüncü fıkralarındaki bazı sözcüklerin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas 2015/85 Karar sayılı iptal kararının anılan kanun maddesinin 1. fıkrasındaki ''hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak'' hükmü gereğince infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.