Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/7479 K.2016/10189

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde (12-15) yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuğun, gece vakti müştekinin oturduğu apartmanın merdiven boşluğuna park edilmiş olan bisikleti hırsızladığı olayda, eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 31/2. maddelerindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 18.03.2008 tarihi ile daha sonra kesinleşen yeniden işlediği kasıtlı suçun tarihi olan 07.04.2010 tarihleri arasında dava zamanaşımı süresi durduğu, duran süre de eklendiğinde, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 10 yıl 15 aylık uzamış zamanaşımının suç tarihi olan 08.07.2006 gününden inceleme tarihine kadar henüz dolmamış olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Yasa'nın 106/4. maddesinin “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilmez” hükmü gözetilmeden “…ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” kararı verilmesi,