KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2016/7482 E., 2018/2052 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:
Dosya içerisinde mevcut bulunan, dosyaya konu suçlardan yaşı büyük sanık ...'ın mahkumiyetine dair İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/49 Esas ve 2013/280 Karar sayılı dosyasına ait gerekçeli karar incelendiğinde mağdur ...'ın duruşmadaki beyanında eşine ait altın bilekliğinin iade edilmediğini, değerinin 1.000,00 TL olduğu, buna ilişkin zararlarının da karşılanmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, mahkemenin mağdurun zararının giderilmemesi sebebiyle 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin uygulanmamasına ilişkin gerekçesi yerinde olduğundan tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe itibar edilmemiştir.
Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihali suçundan kurulan hükümde TCK'nın 116/1. maddesine göre belirlenen 6 ay hapis cezasından aynı kanunun 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırım yaparken 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi, sonuç ceza değişmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2016/7482, K. 2018/2052, 21 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama