Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/7999 K.2016/9030

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27/11/2010 gün 2011/274-300, 06/12/2008 gün 144-234, 23/09/1974 gün 224-408 ve 16/04/1973 gün 213-345 sayılı kararlarında açıkça vurgulandığı üzere temyiz süresinin geçirilmesinden sonra eski hale getirme başvurularını değerlendirme yetkisinin Yargıtay'da olduğu belirtilmiştir.

Somut olayımıza gelince, hükümlünün yokluğunda verilen karar cezaevinde bulunduğu sırada bizzat hükümlünün kendisine 15.07.2013 tarihinde 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine uygun şekilde tebliğ edildiği, hükümlünün 04.03.2016 tarihli dilekçesi ile gerekçeli kararda başvurulacak kanun yolu, süresi ve kanun yolu merciinin açıkça gösterilmediğini, bu nedenle temyiz yoluna başvuramadığını beyan ederek eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu, mahkemenin 07.03.2016 tarih ve 2016/49 D.İş nolu kararı ile hükümlü taleplerinin reddine karar verildiği, bu kararın hükümlüye 09.03.2016 tarihinde tebliğ edildiği,

hükümlünün bu karar üzerine 16.03.2016 tarihli dilekçesi ile önceki taleplerini yineleyip itirazda bulunduğu, dosyanın ...

Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, ...Ağır Ceza Mahkemesi'nin 14.04.2016 tarih ve 2016/345 D.İş nolu kararı ile hükümlünün itirazı kabul edilerek, dosyanın karar verme yetkisine sahip ilgili Yargıtay Ceza Dairesine gönderilmesine karar verildiği olayda, anılan Ceza Genel Kurul Kararları ışığında ve 5271 sayılı CMK'nın 42. maddesi uyarınca eski hale getirme istemi konusunda karar verme görevi, bu istemle birlikte temyiz itirazı da yapılmış olduğundan Yargıtay’a ait olduğu gözetilerek, eski hale getirme isteminin reddine ilişkin ...

Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.03.2016 tarihli ek kararının yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,