Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/8137 K.2018/9088

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Suça konu kasanın bulunduğu odaya teras benzeri yerin demir parmaklıklarının esnetilerek sökülmesi ve camının kırılması suretiyle girildiği yolundaki kabul karşısında; demir parmaklıklı camın bulunduğu bölüme hangi binaların kapıları, koridorları, pencereleri kullanılarak geçilip, girilip,ulaşılıp, geri çıkılabileceği konusunda kaç güzergah olduğu hakkında araştırma yapılması,

bu seçenek güzergahlara ilişkin anahtar, olay tarihinin bir kaç gün öncesi ve sonrasına ait giriş, çıkış, keşif amaçlı gezmeleri tespit amaçlı kamera görüntüleri, parmak izi, DNA gibi vücut izi ve demir parmaklık ile kırılan camlar ve kasa çevresinde vücut izleri araştırması yapılarak, kasanın kaç anahtarının bulunduğu suç tarihi itibariyle bu anahtarın kimlerde olduğu, suça konu çalınan bilgisayarın daha sonra internet ortamında kullanılıp kullanılmadığına yönelik IP araştırması gibi hususlarda araştırma ve tespitler yapılmadan eksik kovuşturma ile sanığın üzerine atılı hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3)Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından hüküm kurulurken TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığı anlaşılmakla madde numarası olarak sehven TCK'nın 61. maddesinin yazılması,