Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/8488 K.2016/9993

mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Birden fazla kişiyle konut dokunulmazlığını ihlal eden sanıklar hakkında anılan Yasa'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

I-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Sanık ...’in bulunduğu cezaevi aracılığıyla gönderdiği 24.08.2016 tarihli dilekçesinde, “...6 yıl 3 ay hapis cezası aldım, cezamın onamasını talep ederim...” dediği anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin sağlanması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE,

II-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasa'nın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanık hakkında tekerrüre esas alınan ... Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/504-599 Esas-Karar sayılı ilamda birden fazla suçtan mahkumiyetin bulunduğu ve bu hükümlülüklerden en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi, infaz aşamasında mahkemesinden karar alınması olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesinde "hükümlünün deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hâkimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceği"nin belirtilmesi karşısında, mahkemece sanık hakkında "denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlenmesi halinde cezanın infaz edileceğine" karar verilerek infazı kısıtlayacak şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından, “TCK'nın 51/7. maddesi uyarınca denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlenmesi halinde cezanın infaz edileceği, 51/8. maddesi uyarınca denetim süresinin iyi halle geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağının sanığa ihtarına” ilişkin kısım çıkarılarak,

“Sanığın, deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hâkimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceği” cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

IV-Sanık ... Hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-06.03.2016 tarihli tutanak içeriğine göre, araç içinde uyuşturucu kullanan şahısların olduğu anonsu üzerine sanıkların bulunduğu araçta yapılan aramada müştekinin evinden alınan bir kısım ziynet eşyalarının bulunduğu ve sanık ...'nın, diğer sanıkla hırsızlık yaptıklarını beyan ederek müştekiye ait evi gösterdiği, evden alınan bir kısım eşyanın soruşturma aşamasında müştekiye teslim edildiği ve bu şekilde kısmi iadenin sağlaması karşısında, müştekiye 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca kısmi iadeye rızası olup olmadığı sorulup, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama olanağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasa'nın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ... 20. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/204-599 Esas-Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan mahkumiyetin bulunduğu ve bu hükümlülüklerden en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi,