Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/8749 K.2016/9797

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35/2. maddesine göre yapılan tebliğin geçerli kabul edilebilmesi için, daha önce aynı adrese, anılan Kanun'un gösterdiği usullere göre bir tebliğ yapılmış ve muhatabın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin de tespit edilememiş olması gerektiği, aksi halde aynı Kanun'un 35. maddesine göre tebliğ yapılmasının mümkün olmadığı, somut olayda, sanığın yokluğunda verilen kararın, sanığın mahkemeye bildirdiği ancak daha önce anılan Kanun'un gösterdiği usullere göre bir tebliğ yapılmamış adresine aynı Kanun'un 35. maddesine göre 18/06/2015 tarihinde tebliğ edildiği,

açıklanan nedenlerle bu tebliğ işleminin geçersiz olduğu anlaşılmakla, sanığın kararı öğrenip 25/03/2016 tarihinde yaptığı temyiz başvurusunun süresinde olduğu belirlenerek ve 31/03/2016 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın, suça konu cep telefonunu beraat eden sanık ......'e sattığını kabul etmekle birlikte söz konusu telefonu çalmadığını, ....isimli kişiden aldığını ileri sürmesi, hüküm tarihinden sonraki dilekçelerinde bu savunmasını tekrarlaması, buna karşılık sanığın babası ve vasisi olan ......

23/05/2016 tarihli dilekçesinin ekinde suça konu cep telefonunun sanığa suç tarihinde..... tarafından satıldığına ilişkin belge ibraz etmesi karşısında, ......isimli kişilerin tanık olarak ifadelerine başvurulduktan sonra sanığın yüklenen hırsızlık suçunu işleyip işlemediğinin irdelenmesi, hırsızlık suçunu işlemediği sonucuna ulaşıldığı takdirde, sanığın 14/03/2014 tarihli dilekçesi de nazara alınarak eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesindeki suçu oluşturup oluşturmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturmayla yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,