Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/8945 K.2018/1702

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dairemizin sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan da cezalandırılması gerektiğine ilişkin aleyhe bozması sonrası sanığın savunması alınmadan, hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Dairemizin 15.06.2015 tarihli bozma kararı öncesi, 09.06.2009 tarihli ilk hükümde sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 62. maddeleri uygulanarak hükmolunan netice cezanın 1 yıl 9 ay 20 gün hapis cezası olduğu, bu cezanın sanık hakkında aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca aleyhe bozma yasağı kapsamında ceza süresi yönünden kazanılmış hak oluşturduğu gözetilerek hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından hükmolunan toplam cezanın 1 yıl 9 ay 20 güne indirilerek infazın bu süre üzerinden yapılması gerektiğinin karar yerinde belirtilmemesi,

3-Bozma öncesi 09.06.2009 tarihli ilk hükümde sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesindeki erteleme hükümleri uygulandığı ve aleyhe temyiz de bulunmadığı anlaşılmakla, CMUK'nun 326/son maddesinde belirtilen kazanılmış hakkın oluşması karşısında, bozma sonrası kurulan hükümde kazanılmış hak gözetilmeden erteleme hükümlerinin uygulanmasına karar verilmemesi,

4-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemesi,