Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/9043 K.2018/11197

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanığın güvenlik kamerası görüntülerindeki kişinin kendisi olmadığını belirtmesi karşısında; maddi gerçeğin kesin olarak belirlenmesi amacıyla; sanığın teşhise elverişli fotoğraflarının gerektiğinde büyütme ve netleştirme teknikleri de kullanılmak suretiyle kamera görüntüleri değerlendirilerek görüntülerdeki kişinin sanık olup olmadığına ilişkin atanacak teknik donanıma sahip bilirkişiden veya kriminal laboratuvardan rapor alınması,

sanığın suç tarihinde kullandığı cep telefonlarının suç tarih ve saatinde hangi baz istasyonlarından sinyal aldığı ve suçun işlendiği yerde sinyal bilgilerinin alınıp alınmadığı hususunda HTS raporları temin edildikten sonra sonucuna göre, hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları bakımından sanığın hukuki durumunun tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de:

2)Dosya içerisinde mevcut kamera görüntülerinden sanığın yanında kimliği tespit edilemeyen bir kişinin daha bulunduğu ve sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, görüntülerdeki diğer şahsın da müştekiye ait mermileri evden almış olabileceği ihtimali karşısında müştekinin evinden çalınan mermileri sanığın üzerinde bulundurduğuna ve taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

3)Sanığın çaldığı iddia olunun mermilerin sayısının 25 adet olması karşısında; miktar itibarıyla pek az sayıda mermi taşındığı gözetilmeden, sanığın 6136 sayılı Yasa'nın 13/4. maddesi yerine, aynı yasanın 13/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

4)Suça konu mermilerin 6136 sayılı Yasa kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceğine yönelik uzman raporu alınmadan kovuşturma ile sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

5)Kamera görüntülerinde sanığın yanında kimliği tespit edilemeyen bir şahsın daha olduğu anlaşıldığından, konut dokunulmazlığı ihlali suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesi gereği hükmedilen cezada artırım yapılmaması,

6)Sanığın adli sicil kaydındaki en ağır mahkumiyeti olan Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/351 Esas ve 2007/29 Karar sayılı ilamı ile almış olduğu 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

7)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,