Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/9065 K.2018/11744

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Sanık ve mağdurun birbirine uygun beyanlarından sanığın eylemini bir hukuki ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla işlediğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 144/1-b. maddesinin uygulanması gerektiği ve mağdurun beyanında şikayetçi olmadığını belirttiğinin anlaşılması karşısında, sanığın üzerine atılı TCK'nın 144/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık ve buna bağlı olarak iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından şikayet yokluğundan düşme kararı verilmesi gerektiği halde, aynı Yasanın 142/1-b ve 116/2.maddelerinde düzenlenen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2)Eylemin TCK'nın 144/1-b maddesinde düzenlenen bir hukuki ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla hırsızlık suçu olduğunun kabulü halinde ise hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 144/1-b maddesi kapsamındaki hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK'nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek,

yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,