Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/9487 K.2018/4917

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mahkemece kararın verildiği oturumda hazır olan sanığın son sözü sorulmadan hüküm kurulması suretiyle savunma hakkı kısıtlanarak CMK’nın 216/3. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm verilirken eylemin geceleyin işlenmesi nedeniyle cezasında artırım yapılmasına dayanak olan yasa maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmeyerek CMK'nın 232/5 maddesine aykırı davranılması,

3-Sanık hakkında iddianamede TCK’nın 143. maddesinin uygulanması talep edilmediği halde CMK’nın 226. maddesine uygun olarak ek savunma hakkı verilmeden TCK’nın 143. maddesinin uygulanması,

4- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,