Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/961 K.2018/2590

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın diğer suç ortakları ile birlikte, müşteki tarafından başka inşaatlarda kullanılmak üzere etrafı duvar, çit vs. ile çevrili olmayan, boş arsanın kenarına bırakılan 46 parça sac kalıbı çaldıkları olayda; sanığın eyleminin TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suça uyduğu halde; sanık hakkında TCK'nın 142/1-e maddesinden uygulama yapılması;

ayrıca hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanık hakkında, Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/81 Esas, 2012/241 Karar sayılı kararıyla ''infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak'' suçundan verilen 12.12.2013 tarihinde kesinleşen, tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve bu hükümde TCK 'nın 58. maddesinin uygulanmış olduğunun anlaşılması karşısında,

temyize konu dava nedeniyle ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında anılan hükümlülüğün tekerrüre esas alınması ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi sırasında 5275 sayılı Yasa'nın 108/3. maddesi uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması nedeniyle hükümlünün koşullu salıvermeden yararlanmayacağı hususunun karar yerinde belirtilmesi gerekirken, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/571 Esas ve 2011/434 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,

3-Sanığın diğer suç ortaklarıyla birlikte müştekiye ait olan eşyayı araca yükleyip kaçtıkları sırada, kolluk görevlilerince kesintisiz takip neticesinde yakalandıkları olayda, suç yolunda katedilen mesafe ile sanığın amaç ve saiki dikkate alınarak, sanık hakkında mâkul bir indirim ile yetinilmesi gerekirken en üst oranda indirim yapılarak sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi,

4-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,