Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/9700 K.2018/12372

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I) Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2.000 TL adli para cezalarına ilişkin hükmün, cezanın türleri ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II) Sanıklar ..., ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

1) Katılanın evinde hırsızlığa teşebbüs olayının gerçekleştiği, olay günü gelen ihbarda 3 kişinin hırsızlık yapmak üzere gezdiklerinin bilgisinin gelmesi üzerine sanıkların yakalandıkları sırada görevlilere katılana ait evde hırsızlığa teşebbüs ettiklerine ilişkin beyanlarda bulunduklarının tutanağa yazıldığı, sanıklar ... ve ...'ın aşamalarda suçlamaları kabul etmedikleri, olay anını gören veya duyan kimsenin bulunmadığı, sanıklar aleyhine olabilecek parmak izi, kamera görüntüsü gibi herhangi bir delil elde edilmediğinin anlaşılması karşısında;

katılan ...'e yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından hükümlülüklerine yeterli hukuka uygun, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından, sanıklar ... ve ...'ın beraatleri yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,