Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/9959 K.2018/7050

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait kilitli vaziyetteki aracın kapısını açıp aracı düz kontak yaparak çalıştırıp çalması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-(b) maddesine uyduğu gözetilmeden TCK'nın 142/1-(e) maddesi uyarınca uygulama yapılması

2-Suçun gece vakti işlenmiş olması nedeniyle cezada arttırma yapılırken 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesinin hükümde gösterilmemesi,

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 01.11.2016 tarih, 2015/17-1185 Esas ve 2016/398 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin 1. fıkrasında etkin pişmanlık nedeniyle 2/3 oranına kadar indirim yapılacağının ifade edilmesi, aynı maddenin 2. fıkrasında ise indirim oranın ½ olarak öngörüldüğünün anlaşılması karşısında, soruşturma aşamasında etkin pişmanlık gösterdiği kabul edilen suça sürüklenen çocuk hakkında ½ den daha fazla oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-TCK'nın 61. maddesine aykırı olarak etkin pişmanlık hükmünü düzenleyen 168. maddesinin, yaş küçüklüğü sebebiyle indirim öngören 31. maddesinden önce uygulanması,