Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/1021 K.2018/9789

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Katılan ...’a ait yazlığın mutfak balkonunda bulunan PVC kapı doğramalarına zarar verildiğinin anlaşılması karşısında, mala zarar vermeden kamu davası açılmamış ise de, bu suç yönünden zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Sanığın katılan ...'a ait olan yazlık eve girerek bu evde misafir olarak bulunan katılanlardan ...'a ait cep telefonunu çaldığı, akabinde yine aynı evde bulunan katılan ...'e ait aracın kontak anahtarını alıp evin dışında park halinde bulunan aracı haksız yere elde bulundurduğu bu kontak anahtarıyla çalıştırıp çalmaya kalkıştığı sırada aracı yolun kenarında bulunan su kanalına düşürmesi nedeniyle eylemini tamamlayamayan ve bu eylemi teşebbüs aşamasında kalan sanığın eylemlerinin kül halinde tek bir hırsızlık suçunu oluşturduğu, sanığın eylemleri arasında zaman farkı bulunmadığı gibi, kastının da yenilenmediği,

bu nedenle sanık hakkında tamamlanmış bina içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık (suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olduğu değerlendirilen TCK'nın 142/1-(b) maddesi) ve haksız yere elde bulundurulan anahtar ile hırsızlığa teşebbüs (TCK'nın 142/2-d ve 35. maddeleri) suçlarından ayrı ayrı hüküm kurularak netice itibarıyla TCK'nın 44. maddesindeki fikri içtima hükümleri uyarınca sanığın en aleyhine olan ve en ağır cezaya ulaşılan netice ceza üzerinden uygulama yapılması gerekirken bu şekilde bir kıyaslama yapılmadan doğrudan TCK'nın 142/2-(d) ve 35. maddelerinden uygulama yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından

bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın mükerrirlik uygulamasına esas alınan Fatih 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2005/1809 Esas ve 2005/1401 Karar sayılı kararıyla hırsızlık suçundan verilen ve 20/12/2005 tarihinde kesinleşen ilamında, TCK'nın 58. maddesinin tatbik edildiğinin ve sanığın bu ilam nedeniyle 2. kez mükerrir olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun ve 5275 sayılı Yasa'nın 108/3. maddesi uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması nedeniyle sanığın koşullu salıvermeden yararlanamayacağı hususunun karar yerinde belirtilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Fatih 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2005/1809 Esas ve 2005/1401 Karar sayılı 4 yıl hapis cezasına ilişkin ilamının hakederek yerine getirme tarihinin 07/09/2009 olduğu, TCK’nın 58. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendinde ise “Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı .... beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz” düzenlemesinin yer aldığı,

tekerrüre esas alınan ilamın hakederek tahliye tarihi olan 07/09/2009 tarihinin üzerine 3 yıl eklendiğinde ise 07/09/2012 tarihine ulaşıldığı ve yargılamaya konu suç tarihi olan 10/07/2012 tarihi itibariyle bu ilamın tekerrüre esas alınabileceği anlaşıldığından; tebliğnamede bu ilamın tekerrüre esas alınmaması gerektiği şeklindeki düzeltilerek onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.