Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/1058 K.2018/9784

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara ve gerekçeye göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, cadde üzerinde park halinde bulunan ve mağdurun aşamalardaki beyanlarına göre de kapıları kilitli olmayan araçtan araca ait olmayan mağdura ait şahsi eşyaları çalması şeklindeki eylemin TCK'nın 141/1. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden hatalı nitelendirme ile aynı Yasa'nın 142/1-e maddesinden hüküm kurulması,

2-Suç tarihinin 24/08/2011 yerine gerekçeli kararda hatalı şekilde 25/08/2011 olarak yazılması,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,