Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/1130 K.2018/16750

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dairemizin 26/04/2016 tarih, 2015/13114 Esas ve 2016/6162 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-e maddesine konu hırsızlık suçunu oluşturduğu gerekçesiyle yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine sanığa bozma ilamının tebliğine dair dosyada yer alan mazbatada 01/06/2016 tarihinde adresin kapalı olduğunun belirtildiği,

01/06/2016 tarihinde sanığın Gölpazarı Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunmasına ve sanığa yapılacak tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca yapılması gereğine rağmen usulsüz tebligat sonucu sanığın bozma ilamından ve duruşmadan haberdar edilmediği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/2-son maddesinin “Ancak, sanık hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise,

her hâlde dinlenmesi gerekir.” şeklindeki hükmü uyarınca sanığın savunmasının alınması zorunlu olmasına rağmen alınmaksızın hakkında iddianamede yer almayan ve daha ağır bir cezayı gerektiren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-e maddesine konu hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,