Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/1196 K.2018/15720

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nun 143/1. maddesi uyarınca suç tarihi itibarıyla yasada öngörülen 1/2 oranında artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, cezanın 1/12 oranında artırılması suretiyle eksik ceza tayini,

2-Sanığın, mağdurun iş yerindeki kasasından 400,00 TL parayı çalması şeklinde gerçekleşen eyleminde, TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı halde, yetersiz gerekçe ile çalınan malın değeri az kabul edilerek yazılı biçimde indirim yapılması,

3-T.C. Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4-Kabule göre de, sanık hakkında TCK'nın 142/1-b, 143, 145 ve 62.maddelerine göre karar yerinde belirtilen oranlarda artırım ve indirim yapıldığında sonuç cezanın 2 yıl 3 ay 2 gün yerine 2 yıl 4 ay 7 gün hapis cezası olarak hesaplanması nedeniyle fazla ceza tayini,