Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/1365 K.2019/47

Yerel mahkemece sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından, sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süreleri ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

1-Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik olarak o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılımı ile 23/09/2014 tarihinde huzurunda yapılan duruşmada tefhim edilen hükümleri 1412 sayılı CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık süre geçtikten sonra 08/10/2014 tarihinde temyiz eden o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık tarafından yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;

Tekerrüre esas alınan Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/136 Esas ve 2007/550 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında birden fazla suçtan dolayı mahkumiyet hükmü verildiği gözetilerek tekerrüre esas alınan cezanın belirtilmesi gerekirken belirtilmemişse de bahse konu ilam ile sanık hakkında verilen en ağır cezanın tekerrüre esas alınması infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hükümden önce 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine karar verilmesi,

2-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 tarih 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının kapsam ve içerik itibarıyla yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz talebi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasından "Adli para cezasının ödenmemesi halinde para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına (yapıldı)" cümlesinin çıkartılması,

yerine "Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet Savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına, günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenmesine,