Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/1437 K.2017/3088

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'nun bulunduğu cezaevi idaresi aracılığıyla gönderdiği 17.10.2016, 20.10.2016, 10.11.2016, 15.12.2016, 04.01.2017 ve 08.03.2017 tarihli dilekçeleriyle dosyanın onaylanmasını istediği dikkate alınarak, temyiz talebinden feragat nedeniyle dosyanın incelenmeksizin yalnızca o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz talebi ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

I-Sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Adli emanette kayıtlı eşyalar hakkında zamanaşımı süresince mahkemesince karar verilmesi olanaklı bulunduğundan tebliğnamede TCK'nın 54. maddesi gereğince suçta kullanılan emanette kayıtlı bıçağın müsaderesine karar verilmemiş olması gerekçesine dayanan bozma isteyen görüşe katılınmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, tekerrüre esas alınan Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.09.2013 tarih, 2012/425 Esas ve 2013/306 Karar sayılı ilamın beyan adresine yapılmaması, mernis adresine yapılması nedeniyle, sanığın itirazı üzerine mahkemece verilen 28.05.2014 tarihli ek kararla bu dosyanın infazı durdurularak dosya temyiz incelemesi için Yargıtaya gönderildiği ve Yargıtay 3. Ceza Dairesi'nin 22.12.2015 tarih, 2015/10529 Esas ve 2015/36631 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkındaki hükmün bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, tekerrüre esas alınan ilamın kesinleşmediği,

kesinleşmeyen bu ilamın ise tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında bulunan Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.06.2010 tarih, 2010/227 Esas ve 2010/472 Karar sayılı ilamı ile verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkralarının sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bentlerinin karar metninden çıkarılarak yerlerine "Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.12.2013 tarihinde kesinleşmiş, 04.06.2010 tarih,

2010/227 Esas ve 2010/472 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 142/1-b maddesi uyarınca verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasından dolayı sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

cezanın infazından sonra sanık hakkında denetimlik serbestlik tedbiri uygulanmasına," ibaresinin eklenmesi ve "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümden çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ibaresi eklenmesi suretiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde Antalya il merkezinde güneşin saat 16.45'te battığı, TCK'nın açısından gece diliminin 17.45'te başladığı ve CD izleme tutanağına göre eylemin saat 21.00 sıralarında gerçekleştiği gözetilmeden, koşulları oluşmadığından bahisle sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 143/1. maddesinin uygulanmaması,

2-Çalınan bir adet votkanın 35,00 TL değerinde olması karşısında sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

3-Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, tekerrüre esas alınan Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23.09.2013 tarih, 2012/425 Esas ve 2013/306 Karar sayılı ilamın beyan adresine yapılmaması, mernis adresine yapılması nedeniyle, sanığın itirazı üzerine mahkemece verilen 28.05.2014 tarihli ek kararla bu dosyanın infazı durdurularak dosya temyiz incelemesi için Yargıtaya gönderildiği ve Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 22.12.2015 tarih, 2015/10529 Esas ve 2015/36631 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkındaki hükmün bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, tekerrüre esas alınan ilamın kesinleşmediği,

kesinleşmeyen bu ilamın ise tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında bulunan Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.06.2010 tarih, 2010/227 Esas ve 2010/472 Karar sayılı ilamı ile verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,