Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/1503 K.2017/5955

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Suça sürüklenen çocuk hakkında 11.10.2010 tarihinde kurulan ve 19.10.2011 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı nedeni ile 5271 sayılı CMK'nın 231/8. madde ve fıkrasının son cümlesi gereğince zamanaşımının durduğu ve 3 yıl olarak belirlenen denetim süresi içerisinde, 03.11.2013 tarihinde yeniden kasıtlı suç işlediği anlaşılmakla yapılan incelemede:

Suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait inşaattan hırsızlık yapması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu halde, aynı Kanun'un 141. maddesi ile hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından; her ne kadar hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçu da uzlaşma kapsamına alınmış ise de atıfet

kuralı uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 Esas, 2008/43 sayılı kararı ışığında, suça sürüklenen çocuğun yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı değerlendirildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.