Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/207 K.2017/5517

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, hükümlünün müştekiye ait aracın camını kırarak içerisinden oto teybini çalması şeklindeki eyleminin, 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 62. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143. ile TCK'nın 151/1. maddesine uyan hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu,

mala zarar verme suçu yönünden CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulama olanağı değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasa'nın belirlenmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a-Suç tarihinde sabıkasız olan hükümlü hakkında TCK'nın 231/1. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b-05.05.2004 tarihinde verilen hükümde hükümlü hakkında hükmedilen ağır para cezasının ertelenmesine karar verildiği, yapılan uyarlama neticesinde 765 sayılı TCK'nın hükümlünün lehine kabul edilmesine rağmen kurulan hükümde erteleme hükmünün uygulanmaması,

c-Yapılan uyarlama yargılaması sonucunda 765 sayılı TCK'nın lehe olduğunun belirlenmesi karşısında, önceki kararın aynen infazına karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken yeniden aynı hükmün kurulması,