Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/2073 K.2017/5741

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın mağdura ait iş makinesinin depo kapağını açıp hortumla mazot çalması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-(e) maddesinde düzenlenen adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde TCK 141/1. maddesine göre ceza tayini edilmiş olması,

2-Sanığın mağdura ait maden ocağında bulunan çadırın önünden aldığı belirtilen takım sandığındaki anahtarları mağdur ile birlikte gittikten sonra dönüşte tekrar getirerek iade ettiğinin belirtilmesi karşısında hırsızlık suçu yönünden kısmi iade sağlanmış olması nedeniyle mağdurun kısmi iadeye muvafakat edip etmeyeceği sorulduktan sonra sanık hakkında TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılıp değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,