Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/2128 K.2017/7276

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında 07/07/2008 tarih, 2005/ 376 Esas ve 2008/ 204 Karar sayılı ilam ile hırsızlık suçundan belirlenen 1 ay 3 gün hapis cezasının sonuç olarak 647 sayılı Yasa'nın 4/1. maddesi uyarınca günlüğü 16,00 TL 'den 528,00 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği, bu hükmün sanık müdafiinin temyizi üzerine,

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 12/02/2014 tarih, 2011/19882 Esas ve 2014/1842 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 495/2. maddesi yollamasıyla 497/1,59 maddesi ile 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasada dolaylı yağma suçuna yer verilmemesi nedeniyle anılan Yasa'nın 142/1-b,35/2,53. maddelerinde düzenlenen mağdur ...'e yönelik hırsızlığa kalkışma suçunu oluşturması sebebiyle lehe olan yasanın belirlenmesi amacıyla, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı korunmak suretiyle hükmün bozulmasına karar verildiği,

bunun üzerine mahkemece yapılan yargılama üzerine 08/09/2014 tarih, 2014/64 Esas ve 2014/253 Karar sayılı ilamı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın deneme süresi içerisinde yeniden suç işlemesi nedeniyle duruşma açılarak yazılı şekilde hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de; sanığın 07/07/2008 tarih, 2005/376 Esas ve 2008/204 Karar sayılı hükümden kaynaklanan kazanılmış haklarının korunması gerektiğinin düşünülmemesi,