Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/2424 K.2017/9274

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanığın, duruşmada son olarak bildirdiği adresi yerine mernis adresine gerekçeli kararın tebliğ edilmesi sebebiyle yapılan tebligatın geçersiz olduğu, sanığın temyiz süresinin öğrenmekle başladığı ve süresinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın, müştekinin pazar yerinde alışveriş yaparken elindeki çantasında bulunan cep telefonunu çalması şeklinde gerçekleşen olayda ; eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2. maddesinin (b) bendine uyduğu gözetilmeyerek aynı Kanun'un 141/1 ile hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından,

her ne kadar hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alınmış ise de atıfet kuralı uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün, 2008/6-47 Esas ve 2008/43 sayılı kararı ışığında,

sanığın yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı değerlendirildiğinden bozma nedeni yapılmamış,