Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/2451 K.2018/2542

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 04/06/2009 tarihinde verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 20/07/2009 tarihinde kesinleştiği, 3 yıllık denetim süresi içinde 28/05/2011 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun yargılanarak 30/04/2012 tarihinde mahkumiyetine karar verildiği ve bu mahkumiyet kararının 05/02/2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakta ise de;

ihbara konu Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/780 Esas ve 2012/646 Karar sayılı kararındaki suçun 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen ve 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 253/1-c fıkrası uyarınca uzlaşma kapsamına giren suç olduğu dikkate alındığında, uzlaşma hükümlerinin uygulanmasından sonra uzlaşma sağlanamazsa açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına esas alınabileceği ancak, sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde;

suç tarihi 20.06.2010 olan, TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçtan verilen 1 yıl 2 ay 13 gün hapis cezasına mahkum edildiği Bursa 1. Çocuk Mahkemesi'nin 2010/447 Esas ve 2011/250 Karar sayılı ilamı getirtilerek geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,