Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/278 K.2018/16447

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın, kamu kurumu niteliğindeki cezaevinde bulunan ecza dolabında ilaçları çalması şeklindeki eylemi nedeniyle, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28/02/2017 tarih, 2016/2-833 Esas ve 2017/115 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere “TCK'nın 142. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde düzenlenen kamu kurum ve kuruluşlarında veya ibadete ayrılmış yerlerde bulunan ya da kamu yararına veya hizmetine tahsis edilen eşya hakkında ve 2. fıkrasının (h) bendinde düzenlenen herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ya da bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında olmak üzere hırsızlık

suçunun iki farklı nitelikli halini ihlal eden sanığa, suçun daha ağır cezayı içeren nitelikli hali olan TCK'nın 142. maddesinin 2. fıkrasının (h) bendi uyarınca cezalandırılması” gerekmesine rağmen aynı Kanun'un 142/1-a maddesi ile hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,