Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/279 K.2017/3166

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemenin 30.07.2007 tarihli kararının sanığın yokluğunda verildiği ve kararın sanığa cezaevinde 5271 sayılı CMK'nın 35/son maddesi uyarınca kendisine okunup anlatılmadan davetiye ile tebliğ edilmesi nedeniyle usulüne uygun olmadığı, bu şekilde sanık hakkında verilen kararın kesinleşmediği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 102/4, 104/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 151, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve suç tarihi olan 04.02.2001 tarihinden inceleme tarihine kadar 12 yıllık sürenin geçmiş bulunması