Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/2966 K.2017/9242

Hırsızlık suçundan meçhul şüpheli hakkındaki soruşturma evresi sonucunda Azdavay Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 12/07/2016 tarihli ve 2008/390 soruşturma, 2016/104 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne dair Kastamonu Sulh Ceza Hakimliğinin 07/09/2016 tarihli ve 2016/1075 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 22/05/2017 tarih ve 94660652-105-37-3476-2017-Kyb sayılı Kanun Yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26/05/2017 tarih ve 2017/32967 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi:

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre, Kastamonu Sulh Ceza Hâkimliğince soruşturma konusu suçun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu ve anılan suçun üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezası gerektirdiğinden zamanaşımı süresinin 5237 sayılı Kanun'un 66/1-d maddesi uyarınca 15 yıl olması gerektiği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de;

5237 sayılı Kanun'un 142/1-a maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun tarihinin 07/07/2008 olduğu, 28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile ilgasından önceki 5237 sayılı Kanun'un 142/1-a maddesinde düzenlenen ve 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezasını gerektirdiği,

5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesi uyarınca süpheli lehine olan söz konusu madde uyarınca işlem yapılması gerekirken, suç tarihinden sonra 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yürürlüğü giren ve sanık aleyhine sonuç doğuran 5237 sayılı Kanun'un 142/1-a maddesindeki ceza miktarları esas alınamayacağı cihetle,

anılan suç için öngörülen ceza süresi ve niteliğine göre zamanaşımı süresinin 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olduğu ve zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde itirazın kabulüne dair karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararların bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ