Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/3108 K.2019/697

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanık ... hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan dolayı tayin edilen 1.500,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince sanık ...’ın temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2)Sanık ... hakkında hırsızlık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihleri 23/01/2014 ve 25.01.2014 olmasına rağmen, gerekçeli karar başlığında sadece 23/01/2014 gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanığın UYAP'tan alınan güncel adli sicil kaydına göre, Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/370 Esas sayılı 27.06.2013 tarihinde kesinleşen, nitelikli hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyete ilişkin ilamın tekerrüre esas olmasına karşın, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması ve Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.