Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/3396 K.2019/1254

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanık ...'un müştekiye ait aracı hasarlı şekilde otoparka bıraktığının tespiti karşısında; müştekinin sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası bulunup bulunmadığının tespit edilerek sonucuna göre TCK'nun 168. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

2)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.03.2016 tarih, 2015-2-832 Esas ve 2016/102 Karar sayılı ilamı ile "Mağdur ve katılanın zararı soruşturma aşamasında giderildiğinden ceza adaletinin sağlanması, hak ve nesafet kuralları ve TCK'nun 168. maddesinde belirtilen indirim oranları gözetilerek mahkemece sanığın cezasının ½ oranından daha fazla olmak koşuluyla indirilmesi gerekirken, ½ oranında indirim yapılması isabetsizdir" olarak kabul edilmesi; ayrıca 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesinin 1. fıkrasında etkin pişmanlık nedeniyle 2/3 oranına kadar indirim yapılacağının ifade edilmesi,

aynı maddenin 2. fıkrasında ise indirim oranının ½ olarak öngörüldüğünün anlaşılması karşısında; soruşturma aşamasında etkin pişmanlık gösterdiği kabul edilen sanık hakkında hırsızlık suçundan 168/1. maddesi uyarınca ½ den daha fazla oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,