Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/3451 K.2018/16867

Yerel mahkemece sanıklar ... ile ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süreleri ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine göre; katılan 'nın suç tarihinde namaz kılmak için geldiği ve beyanına göre ayakkabısını dışarıda bırakarak cami içerisine girdiği, katılanın arkadaşı olan dosyada tanık olarak dinlenilen ...'ın da katılanı araç içerisinde beklediği esnada cami içerisinden çıkan sanıkların hareketlerinden şüphelenmesi üzerine sanıkları takip ettiği,

sanıklar bir yerde oturduktan sonra tekrar olay yerine döndüğünde katılanın terlikle beklediğini görmesi ve katılanın da ayakkabısının çalındığını söylemesi üzerine katılan ile birlikte sanıkların yanına gittikleri ve burada sanıklarla yaptıkları görüşme sonrasında katılanın ve tanığın beyanıyla sabit olduğu şekliyle suça konu ayakkabıların katılana tesliminin yapıldığı olayda; sanıkların eylemi tamamlanmış olup kesintisiz takip sonucu da yakalanmadıkları anlaşıldığından tebliğnamdeki suçun teşebbüs aşamasında kaldığı şeklindeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılırken gerekçe gösterilmeden üst sınırdan artırılması,

2-Somut olayda şartları oluşmuş olmasına rağmen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-Her ne kadar 75,00 TL olan ayakkabı alış bedelinin azımsanamayacak ölçüde olduğundan bahisle TCK'nın 145. maddesi uygulanmamış ise de, ayakkabının ne kadar süre kullanıldığı bilinmediğinden alış fiyatı üzerinden değil olay tarihindeki ikinci el fiyatı üzerinden değerlendirilerek TCK nın 145. maddesinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilamda mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde yazılı hırsızlık suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması,