Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/3518 K.2019/92

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın hırsızlık konusu kredi kartını kullandıktan sonra katılanın yeğeni tanık ...'ye teslim ettiği, ancak katılanın olay nedeniyle meydana gelen zararını gidermediğinin anlaşılması karşısında, katılanın celbi ile kısmi iade nedeniyle rızasının sorulması ve sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılıp değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de; sanığın tekerrüre esas alınan Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/902 Esas ve 2009/809 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde yazılı dolandırıcılık suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası bu suçun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,