Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/3856 K.2019/97

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın duruşmada bildirdiği adrese tebligat gönderilmeden MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre yapılan tebligatın geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında geriye bırakılan hükmün açıklanmasına esas alınan Vize Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/157 Esas ve 2014/10 Karar sayılı ilamın TCK'nın 141/1, 62, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı olduğu anlaşılmakla; TCK 141/1. maddesinde düzenlenen suçun, hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile uzlaşma kapsamına alınmış olması ve sanık hakkında dosyaya ihbar edilen başkaca bir mahkumiyet hükmünün bulunmaması karşısında; uzlaşmanın sağlanıp sağlanmadığı, açıklamaya dayanak başka bir ilamın olup olmadığı araştırılarak, sonucuna göre hukuki durumun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,