Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/3961 K.2017/15160

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanmasına neden olan ilamın İstanbul 50. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2013 tarih, 2012/1253 Esas ve 2013/794 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı TCK'nın 141 ve 35. maddeleri uyarınca verilen 6 ay hapis cezası olduğu, ancak UYAP'tan yapılan incelemede; bu kararın Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 02.02.2017 tarih, 2015/1631 Esas ve 2017/1165 Karar sayılı ilamıyla eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğunu söyleyerek, eleştirip onadığı, bu haliyle de hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanmasına neden olan ilamdaki suçun uzlaşmaya tabi olmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanık için; mahkemenin 12.11.2004 tarihinde işlenen suç için 12.01.2011 tarihinde 5271 sayılı CMK'nın 231/6-son cümlesi hükmü uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verdiği ve bu kararın 01.04.2011 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesinden itibaren ve denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 02.02.2017 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle 13.07.2017 tarihinde hükmün açıklandığı; böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 01.04.2011 ila deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 01.09.2012 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, uyulan bozmaya ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mahkemenin bozmadan önceki 22.06.2006 tarihli kararını sadece sanık müdafinin temyiz ettiği ve aleyhe temyiz bulunmadığının anlaşılması karşısında, ceza miktarı yönünden kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, sanığa fazla ceza tayin edilmesi,

2-Sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın lehe kabul edilerek uygulanmasına rağmen karma uygulama yapılarak 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,