Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/4334 K.2018/9573

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Müşteki çay ocağında garson olarak çalıştığını, sanık ile aynı işyerinde çalıştıklarını, suç tarihinde telefonunun şarjının bitmesi nedeniyle sanığın kendisinden cep telefonunu kullanmak için istediğini, kendisinin de verdiğini beyan etmesi karşısında, müştekiye cep telefonunu sanığa çay ocağının içerisinde mi yoksa sokakta mı verdiği sorularak eğer çay ocağının içerisinde verdiği anlaşılırsa bina niteliğinde olup olmadığının tespiti açısından gerekirse mahallinde keşif yapılarak suç vasfı belirlendikten sonra, sonucuna göre eylemin 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 142/1,b maddelerinden hangisine uyduğunun tartışılıp değerlendirilmesi gerekirken, yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde TCK'nın 141/1. maddesinden hüküm kurulması,

Kabule göre de ;

2-Sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 141/1. maddesi kapsamında kaldığı kabul edilecek olursa.

Hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,